 Küresel ısınma |
Dünya Meteoroloji Örgütü'nden şaşırtan Sibirya açıklaması! 'Ortalama sıcaklık 10 derece yüksek'
Dünya Meteoroloji Örgütü (DMÖ), Rusya'nın Sibirya bölgesinde bu ay ortalama sıcaklığın geçen aya göre 10 derece yüksek olduğu, sıcak hava dalgasının Kuzey Kutup Dairesinde (Arktik) orman yangınlarına ve deniz buzunun hızlı erimesine yol açtığını bildirdi. DMÖ Genel Sekreteri Petteri Taalas, konuyla ilgili yaptığı açıklamada, "Arktik dünya ortalamasından iki kat hızlı ısınan bir bölge. Bu durum, yerel nüfusu ve ekosistemi etkilediği gibi küresel etkiler de yaratıyor." ifadelerini kullandı. Taalas, bölgede sıcak hava dalgası nedeniyle büyük çaplı orman yangınlarına rastlandığını, Rusya'nın Artik sahilindenki Laptev ve Barents denizlerinde hazirandan bu yana deniz buzu seviyesinin ciddi oranda azaldığını belirtti. Stratosferde batı yönlü esen jet akımı rüzgarlarının yönünün kuzeye doğru kayması nedeniyle Sibirya üzerinde engelleyici bir basınç sistemi oluştuğunu kaydeden Taalas, insan müdahalesinden kaynaklanan küresel ısınmanın etkisi olmadan sıcaklık artışının bu denli yüksek olmasının mümkün olmayacağını vurguladı
Afrika'da, Güney Amerika'da ve Sibirya'da Yangın
Pasifik'te volkan kaynaklı sülfat ve yine Sahra tozunun atlantiğe taşınımı var.  https://video.twimg.com/tweet_video/Eds1EcRXkAAAV2s.mp4
Sibirya'da yangınlar var. Arktik buzu eriyor.
Arktikte olan arktikte kalmaz. Bunun küresel boyutta yansımaları vardır. https://video.twimg.com/amplify_video/12...w0OUMv.mp4
25 temmuz tarihinde kuzey kutubuna 1.000 km mesafedeki Norveçin Svalbard bölgesinde rekor dereceler ölçülmüş dereceler 21.7 vurmuş
Geçen sene ise (2019) 1982'den bu yana en küçük ozon deliği saptandı.
NASA ve NOAA bilim adamlarının bildirdiğine göre, Antarktika üzerindeki üst atmosferdeki anormal hava paternleri Eylül ve Ekim aylarında ozon tabakasının incelmesini önemli ölçüde sınırladı ve bu durum 1982'den beri gözlemlenen en küçük ozon deliğine neden oldu. Yıllık ozon deliği, 2019 8 Eylül'de 6,3 milyon mil karelik (16,4 milyon kilometre kare) en yüksek noktasına ulaştı ve ardından, Eylül ve Ekim aylarının geri kalanında 3,9 milyon mil karenin (10 milyon kilometre kare) altına düştü. NASA ve NOAA uydu ölçümlerine göre. Normal hava koşullarının olduğu yıllar boyunca, ozon deliği tipik olarak Eylül sonunda veya Ekim başında maksimum yaklaşık 8 milyon mil kare alana kadar büyür. NASA'nın Greenbelt, Maryland'deki Goddard Uzay Uçuş Merkezi'nde Yer Bilimleri başkanı bilim adamı Paul Newman, "Güney Yarımküre'deki ozon için harika bir haber" dedi. Ancak, bu yıl gördüklerimizin daha yüksek stratosferik sıcaklıklardan kaynaklandığını kabul etmek önemli. Bu, atmosferik ozonun aniden hızlı bir iyileşme yolunda olduğuna dair bir işaret değil. " Ozon, küçük miktarlarda doğal olarak oluşan üç oksijen atomundan oluşan oldukça reaktif bir moleküldür. Dünya yüzeyinin yaklaşık 11 ila 45 km yukarısında, atmosferin stratosfer adı verilen bir katmanında bulunan ozon tabakası, gezegeni cilt kanserine ve katarakta neden olabilecek, bağışıklık sistemlerini baskılayabilecek ve ayrıca bitkilere zarar verebilecek potansiyel olarak zararlı ultraviyole radyasyondan koruyan bir güneş koruyucusudur. Güney Yarımküre'nin kış sonlarında, geri dönen Güneş ışınlarının ozon tabakasını incelten reaksiyonları başlatmasıyla Antarktika ozon deliği oluşur. Bu reaksiyonlar, insan yapımı bileşiklerden türetilen kimyasal olarak aktif klor ve brom formlarını içerir. soğuk stratosferik katmanlarda oluşan bulut parçacıklarının yüzeylerinde meydana gelen ve sonuçta ozon moleküllerini yok eden kaçak reaksiyonlara yol açan kimyasal reaksiyonları içerir. Daha yüksek sıcaklıklarda, daha az polar stratosferik bulutlar oluşur ve uzun süre kalmazlar, bu da ozon tabakasının incelmesi sürecini sınırlar. NASA ve NOAA, ozon deliğini tamamlayıcı enstrümantal yöntemlerle izler. NASA'nın Aura uydusu, NASA-NOAA Suomi Ulusal Kutup Yörüngeli Ortaklığı uydusu ve NOAA'nın Birleşik Polar Uydu Sistemi NOAA-20 uydusu dahil uydular, uzaydan ozonu ölçer. Aura uydusunun Mikrodalga Uzuv İskandili, stratosferdeki ozon yok eden klor seviyelerini de tahmin ediyor. Güney Kutbu'nda NOAA personeli, ozon seviyelerini atmosferden dikey olarak doğrudan örnekleyen ozon ölçüm “sondaları” taşıyan hava balonları fırlattı. Çoğu yıl, normal olarak en fazla ozon miktarının bulunduğu üst atmosfer bölgesi olan stratosferin en azından bazı seviyelerinin tamamen ozondan yoksun olduğu bulunmuştur. NOAA'nın Boulder, Colorado'daki Dünya Sistemi Araştırma Laboratuvarı'ndan atmosferik bilim adamı Bryan Johnson, "Bu yıl, Güney Kutbu'ndaki ozonda ölçümleri, ozonun tamamen tüketildiği atmosferin herhangi bir bölümünü göstermedi" dedi. Yaygın değil ama benzeri görülmemiş NASA Goddard'da çalışan Üniversiteler Uzay Araştırmaları Derneği'nden atmosfer bilimci Susan Strahan, bu, hava sistemlerinin ozonun incelmesini sınırlayan nedenin stratosfer deki normal üstü sıcakların olduğunu ve son 40 yılda üçüncü kez yaşandığını söyledi. Eylül 1988 ve 2002'de Antarktika stratosferindeki benzer hava durumu modellerinin de atipik derecede küçük ozon delikleri ürettiğini söyledi. Strahan, "Bu hala anlamaya çalıştığımız nadir bir olay" dedi. "Isınma olmasaydı, muhtemelen çok daha tipik bir ozon deliğine bakardık." Bu benzersiz modellerin ortaya çıkışı ile iklimdeki değişiklikler arasında tanımlanmış bir bağlantı yoktur. 2019 ozon deliğini bozan hava sistemleri tipik olarak Eylül ayında mütevazıdır, ancak bu yıl alışılmadık derecede güçlüydü ve ozon tahribatı için çok önemli olan zamanda Antarktika'nın stratosferini dramatik bir şekilde ısıttı. Yaklaşık 12 mil (20 kilometre) yükseklikte, Eylül ayındaki sıcaklıklar ortalamadan 29 derece F (16˚C) daha sıcaktı ve bu, Eylül ayının 40 yıllık tarihi rekorunun geniş bir farkla en sıcak olanıydı. Buna ek olarak, bu hava sistemleri Antarktika kutup girdabını da zayıflattı, Güney Kutbu üzerindeki normal merkezini düşürdü ve Antarktika etrafındaki güçlü Eylül jet akımını saatte ortalama 161 milden, saatte 108 mil hıza düşürdü. Bu yavaşlayan girdap dönüşü, havanın alt stratosferde ozon incelmesinin meydana geldiği ve iki etkisinin olduğu yerde batmasına izin verdi. İlk olarak, batma Antarktika alt stratosferini ısıtarak, ozon yok etme sürecinin ana bileşeni olan kutupsal stratosferik bulutların oluşumunu ve kalıcılığını en aza indirdi. İkincisi, güçlü hava sistemleri, Güney Yarımküre'deki yüksek enlemlerden ozon açısından zengin havayı Antarktika ozon deliğinin üzerindeki alana getirdi. Bu iki etki, genellikle 1980'lerin ortalarından beri mevcut olan ozon deliği koşullarına kıyasla Antarktika üzerinde normalden çok daha yüksek ozon seviyelerine yol açtı. 16 Ekim itibariyle, Antarktika üzerindeki ozon deliği küçük ama sabit kaldı ve önümüzdeki haftalarda kademeli olarak dağılması bekleniyor.
Beyler okumadan beğenmeyin şu yazılanları.
 Beğenmiyorlar diye darılacak değiliz..
|
| Konuyu Okuyanlar: |
| 1 Ziyaretçi |
